مراسم زار خاك در روستاي قورتان تقریباً نزدیک غروب آفتاب روز تاسوعا برگزار می شود.
اهالي روستا به دو دسته تقسيم مي‌شوند. يك دسته سادات و ديگري دسته عام‌ها (عموم مردم) مي‌باشد. سادات شال سبز يا مشكي به گردن مي‌آويزند وعام‌ها هم از رنگ‌هاي ديگر استفاده مي‌كنند و در هنگام شروع كردن و گفتن ذكر‌ها شال‌ها را مي‌گردانند كه اصطلاحاً به آن شال گرداني مي‌گويند.
دسته سادات ذكر اول را مي‌گويند كه عبارت است از: بهر حسين در كربلا، امشب ملامت مي‌شود – اين شام را صحبش مباد، فردا قيامت مي‌شود.
پس از اتمام اين ذكر، در حين اينكه نخل به حركت در مي‌آيد، مردم بر سر و سينه زده و يا حسين وشاه حسين گويان به سوگواري مي‌پردازند و نيز دوباره ذكر را جواب مي‌دهند. دسته سادات نيز بعدي را كه مي‌خواهد شروع كند به دسته زار خاك علامت مي‌دهد تا آنها به خاك بيفتند وسپس دسته سادات نيز ذكر بعدي را مي‌گويند و بعد از آن يا حسين، شاه حسين سر مي‌دهند تا ذكر دسته زار خاك تمام شود وهنگامي كه دسته زارخاك بلند شدند دسته سادات ذكرهاي بعدي خودش را مي‌گويد. هنگامي كه دسته زار خاك به خاك مي‌افتند سجده مي‌كنند و بعد از آن به حالت تشهد نشسته و با زدن بر روي پاهاي خود ذكر اول دسته سادات را مي گويند.

In the day of Tasoua, In Ghourtan (a village near Isfahan) there is mourning ceremony called “Zaare Khak”. This means crying on the soil. The people of the village divide in to two groups with green or colorful shawls and say some dialogues for Imam Hossein and then fall on the ground and cry. You can see the photos above.

Advertisements